خطر خشکسالی در چهارمحال و بختیاری جدی است

به گزارش خبرگزاری تسنیم از شهرکرد، از سال آبی 86-87 تا سال آبی 96-97 به صورت پی‌در‌پی 11 سال شاهد خشکسالی در استان چهارمحال و بختیاری بوده‌ایم که در 11 سال گذشته با کاهش بارش و به‌دلیل افزایش دمای جوی، شکل بارش‌ها از برف به باران تغییر کرده است.

همچنین باتوجه به اینکه فصل بارش نیز از زمستان به بهار و پاییز تغییر یافته و مکان بارش‌ها نیز در حال جابه‌جایی است اوضاع آبی مناسبی را نمی‌توان برای استان پیش‌بینی کرد.

بیشتر بخوانید

مهران چراغ‌پور، در گفت‌وگو با تسنیم اظهار داشت: میزان بارش در کل سال زارعی 98 -99 تا به امروز 531 میلی‌متر بود که آمار سال گذشته در این تاریخ 824 میلی‌متر بوده و برای همین میزان بارش نسبت به سال گذشته 36 درصد کاهش داشته است.

وی گفت: این آمار در صورتی است که میانگین بارش‌ها در بلند مدت تا به امروز باید 580 میلی‌متر باشد که این رقم نسبت به بلند مدت 7 درصد و نسبت به میانگین وزنی مشابه سال گذشته 36 درصد کاهش داشته است.

سرپرست اداره‌کل هواشناسی چهارمحال و بختیاری ادامه داد: این تغییرات در شهرستان کوهرنگ که قطب بارش کشوری است نسبت به سال گذشته 45 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت13 درصد، شهرستان‌های شهرکرد نسبت به سال گذشته 32درصد و نسبت به میانگین بلند مدت18 درصد، بروجن نسبت به سال گذشته 34 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت7 درصد، فارسان نسبت به سال گذشته33 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت 9 درصد، اردل نسبت به سال گذشته 40 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت 5 درصد، بن نسبت به سال گذشته 23 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت9 درصد و سامان نسبت به سال گذشته 33 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت15 درصد، کاهش بارندگی به چشم می‌خورد.

وی افزود: میزان بارش تنها در شهرستان لردگان نسبت به سال گذشته 37 درصد کاهش و نسبت به میانگین بلند مدت 3 درصد افزایش داشته است و در مجموع میزان میانگین وزنی بارندگی استان نسبت به سال گذشته 36 درصد و نسبت به میانگین بلند مدت 7 درصد کاهش داشته است.

چراغ‌پور تصریح کرد: چهارمحال و بختیاری تا پنجم خرداد ماه سال جاری از نظر کاهش میزان بارش نسبت به بلند مدت رتبه نخست خشکسالی را در کل کشور به خود اختصاص داده است.

چراغ‌پور با بیان اینکه عمده بارش‌های سال جاری صورت گرفته و تا پایان فصل بهار بارش‌ها نرمال است، گفت: این مقدار کاهش باران را با بارش‌های نرمال نمی‌توان جبران کرد و این یک مسئله بحرانی برای استان است که اگر ادامه یابد از نظر کشاورزی و آب‌های سطحی با مشکل روبرو خواهد شد و امکان جبرانی وجود ندارد.

وی به میزان مساحت تحت تاثیر خشکسالی بر اساس spei طی دوره 10 ساله تا پایان فروردین 99 اشاره کرد و افزود: مساحت‌های تحت تأثیر خشکسالی بسیار شدید 9 درصد، خشکسالی شدید 17 درصد، خشکسالی متوسط 19 درصد، خشکسالی خفیف 21 درصد و مساحت تحت تاثیر خشکسالی نرمال در سطح استان 30 درصد است، همچنین ترسالی ضعیف در سطح استان 3 درصد و ترسالی متوسط نیز نیم دهم درصد است.

سهراب بهرامی در گفت‌وگو با تسنیم در رابطه با آب‌رسانی روستاهای استان، اظهار داشت: در کل استان تعداد 40 روستا از طریق سیار و به وسیله تانکر آب‌رسانی می‌شوند که این روستاها اکثراً در شهرستان‌های لردگان و اردل پراکنده هستند. چاه روستای قلعه‌تک در کوهرنگ کاملا خشک شده و برای تأمین آب شرب این روستا مجبور به اجاره چشمه شده‌ایم.

مدیرعامل آب و فاضلاب روستایی چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه بیشترین مشکلات خشکسالی استان به علت تامین اعتبار‌ها است، افزود: اعتبارات پروژه‌های آبی استان قطره چکانی تأمین می‌شود، لذا اجرای پروژه‌ها بسیار طولانی می‌شود.

وی کاهش میزان بارش‌ها و دریافت مجوز از مردم و ادارات برای احداث لوله و مخزن، را عمده‌ترین مشکلات آب‌رسانی روستایی دانست و گفت: برای حل این مشکلات چند پروژه از جمله پروژه‌ سردشت با مدیریت آب و فاضلاب شهری در حال اجرا است اما به علت تامین اعتبار، ادامه این پروژه با سختی مواجه است و برای تکمیل این پروژه 38 الی 40 میلیارد اعتبار پیش‌بینی شده است. مدیریت فشار یکی از طرح‌هایی است به منظور کنترل خشکسالی اجرا شده است.

وی اجرای سیستم های تله‌متری و اسکادا را یکی دیگر از اقدامات آبفار در برابر خشکسالی برشمرد و ادامه داد: آبرسانی مجتمعی در مناطق روستایی اقدام بعدی این مجموعه در مقابله با خشکسالی است که در این روش برای آبرسانی 10 روستا یک مجتمع احداث می‌شود و این راهکار در مدیریت مصرف و بهره برداری اثر دارد و سبب کاهش هزینه‌ها را کاهش می‌شود و به علت اثرگذار بودن این پروژه‌ها در سال‌های آینده نیز همین روش را ادامه خواهیم داد.

بهرامی تصریح کرد: برای حل کردن مشکل آب مناطق روستایی ابتدا بررسی صورت می‌گیرد تا منطقه دچار آسیب شناسایی شود و سپس برای آن منطقه چاه یا منبع آبی اجاره می‌شود یا از روش «زوم‌بندی» استفاده می‌شود. در روش زوم‌بندی در هر روستا چهار زوم دوساعته تقسیم‌بندی می‌شود و مصرف آب در روستاها برنامه‌ریزی می‌شود.

 مدیرعامل آب و فاضلاب روستایی چهارمحال و بختیاری گفت: با انتقال غیرقانونی آب، 24 منبع تامین آب در شهرستان‌های اردل، کیار و شهرکرد دچار مشکل می‌شود لذا اگر قرار است انتقال آب انجام شود بهتر است با لوله صورت گیرد تا زهکشی صورت نگیرد.

وی گفت: هر ساله میزان 4.5 میلیون متر مکعب آب توسط 24منبع آب استان تامین می‌شود که در صورت خشک شدن این منابع، جبران این میزان آب آشامیدنی سخت است و  آبرسانی سیار به علت مشکلاتی از قبیل کمبود نیرو، شرایط استانی و امکانات محدود میسر نخواهد شد.

بهرامی با بیان اینکه بارش‌های سال جاری نسبت به سال گذشته کاهش یافته است، افزود: در ابتدای سال جاری شست‌وشوی مردم در مقابله با کرونا ویروس افزایش یافته لذا مقدار آب تولیدی نسبت به سال گذشته 20 درصد افزایش یافته است از همین رو از مردم استان تقاضامندیم تا با مصرف درست و صرفه جویی مانع هدردادن آب تولید شده شوند.

مرتضی کریمی کارشناس حوزه آب در گفت‌وگو با تسنیم اظهار داشت: استان چهارمحال و بختیاری در زمینه خشکسالی رتبه اول کشور را به دست آورده است زیرا که بارش‌ها در سال‌های اخیر مطلوب نبوده و یقیناً افت سطح ایستگاهی در سفره‌های آبی را خواهیم داشت لذا این نگرانی وجود دارد که در ماه‌های خشک، مشکل کم آبی بیشتر خواهد شد.

وی ادامه داد: باید در مصرف آب شرب تمهیداتی انجام شود، هرچند از آنجایی که آب‌خانه‌های استان ضعیف شده کار خاصی نمی‌توان صورت داد اما مجدد باید بر روی همکاری و صرفه‌جویی مردم در مصرف آب حساب کرد. به نظر می‌رسد مهمترین راهکار در این زمینه، زودتر اجرایی شدن طرح قانونی انتقال آب بن- بروجن است که بیش از 55 تا 60 درصد آب شرب مردم را تامین می‌کند و اگر این امر اتفاق نیافتد، در ماه‌های گرم دچار مشکل خواهیم شد.

وی گفت: در کل استان 10 دشت اصلی وجود دارد که چهار دشت ممنوعه بحرانی و 6 دشت ممنوعه معرفی شده‌اند و اگر راهکاری نداشته باشیم اوضاع بحرانی می‌شود. تنها راهکار اصلی در این زمینه جایگزین آب‌های زیرزمینی با آب‌های سطحی است و در غیر این صورت وضعیت دشت‌ها در سال آینده بدتر خواهد شد و صنعت کشاورزی با مشکلات فراوان روبرو خواهد شد.

وی در پایان گفت: در زمینه پروژه‌های انتقال آب، باید همه جهات از جمله تهدیدات محیط‌زیستی را در نظر گرفت تا مبادا با یک کار غیرکارشناسی شده، به محیط زیست خسارات غیرقابل جبرانی وارد شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.